‘Storicanen moeten Storicanen blijven’

| 25 Dagen geleden.

HFC Storica is in 2017 uitgegroeid tot het lachertje van het Zwolse amateurvoetbal. Dikke verliespartijen zijn meer regel dan uitzondering, met meerdere nederlagen boven de tien tot gevolg. Het gaat Jakob Jansen (82) en Freddy Jansen (57), vader en zoon, aan het hart. Ze zien hun club op de rand van de afgrond bungelen.

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Vader en zoon Jansen zijn onlosmakelijk verbonden aan HFC Storica. In 1977 streek vader Jakob neer bij de vereniging, nadat hij eerder voor het huidige HTC had gevoetbald. Een jaar later sloot ook zoon Freddy zich aan bij de volksclub en nooit zouden de twee meer verdwijnen. Ze maakten succesvolle tijden mee, die al begonnen in de jaren ’70 van de vorige eeuw. “We hadden zo’n geweldig elftal, dat was echt harstikke mooi. Je had toen nog het systeem met de afdelingen en we promoveerden in drie jaar tijd van de derde naar de eerste klasse. Een harstikke mooie tijd en we zijn de club altijd trouw gebleven”, vertelt Jakob Jansen.

In de steek gelaten
Want ruim veertig jaar later zijn vader en zoon nog altijd meerdere keren per week in de weer voor hun clubje. Hoe slecht het ook gaat en hoe ongezellig het er soms ook is, ze laten zich niet kennen. Maar waar doe je het voor? De volksclub is nog altijd een volksclub, maar dan wel zonder volk. Het gaat zo slecht met de vereniging, dat het ledenaantal op dit moment naar 75 is gedaald. Freddy, inmiddels al twee jaar voorzitter van HFC Storica, ziet zijn club verder en verder afglijden en het lijkt niet te keren. “Als je naar 2017 kijkt, dan overheerst de teleurstelling. Je voelt je in de steek gelaten, omdat afspraken gewoon niet na worden gekomen. Ik ben de slechtst presterende voorzitter van Storica. Als het de komende zes maanden zo doorgaat, dan stop ik met deze taak.”

Het slechte presteren komt voor een groot deel op het conto van het eerste elftal, dat al twee jaar abominabel voor de dag komt. Of elftal, daar is niet eens altijd sprake van. “Dat vind ik wel het ergste… Dat we dan bij de tegenstander komen en moeten vertellen dat we met tien beginnen. Dat is niet leuk om mee te maken”, zegt een zichtbaar geroerde Jakob. Freddy heeft die fase al achter zich gelaten. “Ik weet wat het met mijn vader doet, want hij is bijna de hele week nog met het cluppie bezig. Maar ik ben de schaamte voorbij, haha. Je maakt excuses bij de tegenstander en dat is het. In het bekertoernooi moesten we de wedstrijd tegen Lemele afzeggen en dat was wel heel vervelend. Maar we hadden er echt niet genoeg”, legt Freddy uit.

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Plezier blijft er
Een spelerstekort voor het eerste elftal, dat is waar het voorlopig misgaat. Een keeper die komt wanneer hij zin heeft, een spits die er vaak niet is en getraind wordt er bijna helemaal niet. In huize Jansen wordt er week in week uit enorm van gebaald. Toch hebben vader en zoon nog altijd plezier en dat is bovenal enorm bewonderenswaardig. Het tekent vooral de clubliefde die heerst bij de familie Jansen. De club is op sterven na dood, maar de liefde blijft bestaan. “Ik zal hier blijven tot het einde, tot de laatste snik. Ik ken iedereen, ben erevoorzitter en heb heel veel taken gedaan. Dat geef je niet zomaar op”, zegt Jakob, terwijl zoonlief er maar eens een grap in gooit. “Tja, nieuwe geraniums heb je nog niet.”

Vader Jansen denkt nog vaak terug aan vervlogen tijden. Die van de jaren ’70, toen hij onder andere trainer was van de Storicanen, maar ook die van nog niet zo heel lang geleden. “Ik was echt groot fan van Edward Herrera, die kon zó goed voetballen. Ik weet nog dat Arjen Robben een keer een heel mooi doelpunt maakte. Toen zei ik langs de lijn, die zien wij hier elke week. Herrera was een prachtige voetballer”, glimt hij. De keiharde realiteit is dat die spelers niet meer bij Storica te zien zijn. De gebroeders Chaar zijn er nog, maar ook die trainen niet. “Ze blijven wel bij ons, en dat is klasse, maar die trekken ook de kar niet. Dat kunnen ze wel”, vindt Freddy.

© Hans Smit - Zwolleinbeeld.nl

Praten over samenwerking
Wat rest is het seizoen tot een goed einde brengen en dan een wijs besluit nemen met het oog op de toekomst van de club. Dat eerste is voor de voorzitter even het belangrijkste, om zo geen modderfiguur te slaan. “Stel dat we het niet redden, dan zou ik dat een soort van competitievervalsing vinden. Dat wil ik sowieso voorkomen”, zegt Freddy, die wel ideeën heeft over het voortbestaan van de club. Hij aast op gesprekken met de buren van Dieze West en Ulu Spor. “Gewoon eens brainstormen, kijken wat er mogelijk is, maar alles vrijblijvend. Met de jeugd is er wel iets mogelijk, want bij CSV ’28 loopt het helemaal vol. Maar goed, uiteindelijk is het niet aan mij. Zo’n beslissing is aan de leden.”

Eén van die leden is vader Jansen, die in principe maar weinig ziet in een fusie. Hij wil zijn Storica behouden, maar kent de huidige situatie op zijn duimpje: er is geen houden aan. “Als dat het laatste redmiddel is, dan moet het. Zo simpel is het.” Zijn zoon hoopt in ieder geval de identiteit van de club te behouden, zodat Storica nooit echt verloren gaat. “Stel dat het tot een fusie zou komen, dan hoop ik dat daardoor de groep bij elkaar blijft. We zijn vrienden van elkaar, gaan bijvoorbeeld samen stappen en dat moeten we zo houden. Storicanen moeten altijd Storicanen blijven.”

Kerstinterviews Sportief Zwolle
- Boer: ‘Laatste half jaar groot hoogtepunt’
- Sportief videoportret van Kim Robitaille
- Van Bergen: ‘2017 is een héél goed jaar’

Voetbal, HFC Storica

Deel deze pagina:

Gerelateerd nieuws